SÜLEYMANİYE DÂRÜŞŞİFASI

SÜLEYMANİYE DÂRÜŞŞİFASI

Süleymaniye külliyesi içinde, külliyenin kuzeybatısında yer alan darüşşifa 1556’da faaliyete geçmiştir. Vakfiyesinde burasının hastaneye ihtiyacı olanlar için ve ilaç hazırlanmak üzere vakfedildiği belirtilmektedir. 40-50 yatağa sahip darüşşifaya başvuran her hasta, hastalık ayrımı yapılmaksızın kabul ediliyordu. Diğer Osmanlı darüşşifalarından farklı olarak ayrı bir asabiye servisi bulunuyordu. Hastalara Edirne Darüşşifası’nda olduğu gibi müzikle tedavi uygulanırdı. Bir özelliği de darü’l-akakir adı verilen büyük bir ecza deposunun bulunmasıydı. İstanbul’daki diğer darüşşifalar ilaçlarını bu depodan temin ederlerdi. 1845’te hastaları Bezmialem Valide Sultan Gureba Hastanesi’ne nakledilmiş, 1873’e kadar sadece akıl hastalarına hizmet vermeye devam etmiştir. 1873’ten sonra bir süre saraçhane olarak kullanılmış, 1887’de Harbiye Nezareti’ndeki askeri matbaa buraya taşınarak 1972’ye kadar faaliyetini sürdürmüştür. 1974’ten itibaren yatılı kız kuran kursu olarak kullanılmaktadır. Yapının kurşun örtüsünün büyük ölçüde hasar görmüş olduğu ve acil onarıma ihtiyaç duyduğu görülmüştür.